Jak rozpoznać chorobę Parkinsona?

Marcin B. July 13, 2016 0
Jak rozpoznać chorobę Parkinsona?

Choroby zwyrodnieniowe nie dotyczą tylko stawów i kręgosłupa, mogą dotykać także układu nerwowego. Najczęstszą chorobą tego rodzaju jest choroba Parkinsona.

Na czym polega choroba Parkinsona

Jej istotą jest zwyrodnienie, czyli zanik komórek (neuronów) odpowiedzialnych za wytwarzanie dopaminy. Komórki te znajdują się istocie czarnej jądra znajdującego się wśród jąder podstawy. Zanik tych komórek powoduje zmniejszenie poziomu dopaminy, która jako neuroprzewodnik odpowiedzialna jest za komunikację między rejonami mózgu i impulsami wysyłanymi do mięśni. Do dzisiaj nie są znane przyczyny choroby Parkinsona, co utrudnia jej leczenie.

Choroba Parkinsona rozwija się przez kilka do kilkunastu lat. Charakterystyczne objawy pojawiają się dopiero wtedy, gdy uszkodzeniu ulegnie 80% komórek odpowiedzialnych za wytwarzanie dopaminy.

Objawy choroby Parkinsona

Długotrwały rozwój choroby sprawia, że pierwsze oznaki są trudne do zauważenia i najczęściej przypisywane są innym schorzeniom. W celu ich wyeliminowania lekarz może zlecić wykonanie rezonansu lub tomografii mózgu.

Niestety nie ma badań laboratoryjnych i innych diagnostyk, które pozwalałyby na wcześniejsze wykrycie choroby. Diagnoza dokonywana jest przez neurologa na podstawie objawów klinicznych, do których we wczesnym stadium należą:

  • ogólne spowolnienie ruchów,
  • trudności z koordynacją ruchów,
  • drżenie spoczynkowe.

W dalszym postępie choroby pojawiają się kolejne objawy utrudniające funkcjonowanie pacjenta w środowisku i rodzinie. Powodują one stopniowe wycofywanie się chorego z aktywnego życia. Pogorszenie stanu powodują:

  • zaburzenia równowagi powodujące częste upadki,
  • stopniowy zanik umiejętności pisania,
  • zaburzenia pamięci,
  • trudności z mową,
  • stany depresyjne i lękowe.

Świadomość tych zmian jest niezwykle ważna dla samego pacjenta i jego najbliższych. Daje im to możliwość przystosowania najbliższego otoczenia (domu) do wymagań pacjenta i zapewnienie mu odpowiedniego komfortu życia.

Leczenie choroby Parkinsona

Choroba Parkinsona ujawnia się u osób starszych, które ukończyły 60, 65 rok życia. Uszkodzenie komórek jest już na tyle znaczne, że ich cofnięcie jest niemożliwe. Brak znajomości przyczyny uniemożliwia odpowiednią profilaktykę i zapobieganie chorobie.

Leczenie choroby Parkinsona w głównej mierze polega na leczeniu farmakologicznym, ale ważne znaczenie odgrywają także zabiegi fizjoterapeutyczne pozwalające na jak najdłuższe zachowanie sprawności fizycznej.

Głównym problemem choroby Parkinsona jest zwiększenie poziomu dopaminy, która stymuluje pracę mięśni. Stosowanie leków z jej zawartością nie przynosiło znaczącej poprawy. Przełomem stało się zastosowanie lewodopów (prekursor wytwarzający dopaminę). Niestety nie leczą choroby, ale hamują jej rozwój. Lekarz zaczyna od niewielkich dawek i stopniowo zwiększa je w miarę postępu choroby. Leczenie zawsze dostosowywane jest indywidualnie do pacjenta.

choroba parkinsona

Pacjenci odporni na leczenie farmakologiczne poddawani są metodzie głębokiej stymulacji mózgu (DBS). Polega ona na wszczepieniu do mózgu elektrod, które pobudzają komórki do produkcji dopaminy. Pracą elektrod kieruje wszczepiony na klatce piersiowej stymulator. Baterie stymulatora gwarantują kilka lat pracy. Metoda ta jest bezpłatna (refundowana przez NFZ). Jej dobre efekty sprawiają, że jest coraz częściej stosowana, nawet u pacjentów dobrze reagujących na leki.

W niektórych państwach stosowane są metody polegające na stałym dostarczaniu leku za pomocą specjalnych pomp lub przeszczepy z zakresu mikrochirurgii. Te ostatnie są jeszcze w fazie testów klinicznych i polegają na przeszczepie komórek płodowych.

Leave A Response »