Łopian i jego właściwości lecznicze

Aneta Rachwał - Adamczyk September 8, 2017 0
Łopian i jego właściwości lecznicze

Łopian jest bardzo cenioną rośliną w medycynie naturalnej, która to stosowana jest od wielu lat. Szczególne zastosowanie ma korzeń łopianu, ponieważ wspomaga trawienie, pomaga leczyć cukrzycę, a także w dużym stopniu łagodzi ból reumatyczny.

Łopian w medycynie ludowej

W medycynie ludowej, alternatywnej łopian wykorzystywany jest od lat. Używały go nasze babcie i prababcie zarówno w kosmetyce jak i w lecznictwie. Najczęściej stosowano korzeń łopianu, który suszyło się w temperaturze 50 stopni Celsjusza. Obecnie również wytwarza się z niego preparaty które to mają służyć nam zarówno w lecznictwie, jak i w kosmetyce.

Łopian jest doskonałym środkiem na trawienie, ponieważ zwiększa wytwarzanie soku żołądkowego. Dodatkowo sprawia, że w wątrobie wydziela się więcej żółci i enzymów trawiennych w trzustce. Łopian wspomaga także pracę dwunastnicy i sprawia, że pokarmy stają się lepiej przyswajalne. Jeżeli zastosujemy odwar z korzenia łopianu pomocny będzie on również w nieżytach przewodu pokarmowego, wątroby i dróg żółciowych.

Łopian leczy cukrzycę

Łopian wyróżnia się jeszcze jedną ważną właściwością, albowiem radzi sobie z problemami cukrzycy. Dzieje się tak dlatego, iż obniża poziom cukru we krwi u diabetyków. Owe właściwości antycukrzycowe posiada, gdyż w organizmie przekształca się we fruktozę, która jest doskonale przyswajalna przez diabetyków. Dodatkowo zmniejsza również insulinooporność. W łopianie zawarty jest kwas arktygenowy, który wpływa na zwiększenie wydzielania insuliny przez trzustkę, a tym samym sprawia, że pomaga nam w leczeniu cukrzycy.

Jak przygotować odwar z łopianu?

Aby przygotować odwar z łopianu potrzeba nam 2-3 łyżki rozdrobnionego korzenia, który następnie wsypujemy do garnka i zalewamy wodą. Gotujemy do wrzenia, a następnie odstawiamy na 15 minut. Po tym czasie napar jest gotowy do picia i stosować go można trzy razy dziennie, przy nieżytach układu pokarmowego.

Leave A Response »